Van ambulante hulpverlening naar POH-GGZ: Anky over haar eerste jaar bij Praktijksteun

Voor deze blog sprak Juliette, HR-adviseur bij Praktijksteun, met Anky over haar eerste jaar als POH-GGZ. Hoe is het om de overstap te maken van ambulante hulpverlening naar de huisartsenpraktijk? En wat kom je daarin tegen?

Anky werkt sinds 2025 als POH‑GGZ bij Praktijksteun in de regio Land van Cuijk. Met een achtergrond in maatschappelijk werk en jarenlange ervaring in de ambulante hulpverlening brengt ze een stevige basis mee. Ze houdt van het afwisselende, kortdurende karakter van het werk en haalt veel voldoening uit het zichtbaar vooruithelpen van patiënten.

Naast haar werk volgt ze de opleiding tot POH‑GGZ. Daar ligt haar interesse vooral bij systeemgericht werken en rouwverwerking. Met haar open houding, betrokkenheid en nieuwsgierigheid blijft ze zich ontwikkelen — voor haar patiënten en voor zichzelf.

Na jaren in de ambulante hulpverlening merkte Anky dat ze toe was aan iets anders. De langdurige trajecten en beperkte voortgang pasten niet meer bij wat ze zocht. “Bij sommige trajecten bleef je lang bezig zonder dat er echt beweging in zat. Ik wilde meer kunnen doen, meer richting geven.”

De functie van POH‑GGZ sprak haar juist aan vanwege de, veelal, kortdurende trajecten, het concrete werken en de mogelijkheid om echt methodisch aan de slag te gaan. Toen ze zag dat Praktijksteun actief was in haar regio en er een vacature openstond, was de keuze snel gemaakt.

De eerste weken stonden in het teken van landen en leren. Anky startte met een inwerkmoment in Eindhoven en ging daarna aan de slag in de huisartsenpraktijk in Cuijk en Boxmeer. “Het voelde meteen goed. Mijn agenda was in het begin nog niet vol, waardoor ik alles stap voor stap kon leren. Dat gaf veel rust.”

Juist die gefaseerde start en de laagdrempelige samenwerking met huisartsen en collega POH-GGZ professionals maakten voor haar het verschil.

Een half jaar na haar start begon Anky met de opleiding tot POH‑GGZ. Een fijne timing: ze had eerst een half jaar de gelegenheid om het werk te leren kennen. “In de opleiding leerde ik de methodieken en theorie die ik direct in de praktijk kon toepassen, zoals systeembegeleiding en het werken met interactiepatronen. Dat maakt leren concreet en toepasbaar.”
“Het kost tijd, gemiddeld vijf tot zeven uur per module naast de opleidingsdagen. Maar het is het waard. Je merkt meteen dat je groeit.”

Het afgelopen jaar bracht Anky vooral bevestiging. Haar eerdere ervaring vormt een stevig fundament voor haar werk als POH‑GGZ. De opleiding geeft taal, kaders en extra diepgang aan de functie. Door de opleiding en het werk als POH-GGZ werkt ze bewuster en met meer variatie in interventies. Wat haar het meest motiveert, is het resultaat bij patiënten. “Als trajecten worden afgerond en mensen aangeven dat het echt beter gaat, geeft dat zoveel voldoening. Dat miste ik in mijn vorige werk.”

Voor de komende jaren wil Anky zich verder verdiepen in thema’s als rouwverwerking en systeemgericht werken. Ook denkt ze graag mee in bredere organisatiestructuren wanneer de tijd daar rijp voor is.

Voor nieuwe collega’s die starten als POH-GGZ in de huisartsenpraktijk heeft ze een duidelijke tip: “Ga er open in, stel vragen en maak gebruik van intervisie. Daar leer je echt veel van, zeker in het begin.”